بحران های رسمی غیررسمی ها!
نویسنده:
مترجم:
سالهاست که پیرامون حضور اتباع غیرمجاز در استان و کشور و چالشهای امنیتی این حضور بحث میشود و تا به امروز مقامات رسمی درباره آمار این اتباع آمارهای ضدونقیضی ارائه میکردند. روز گذشته استاندار خراسان رضوی از واقعیتی تکاندهنده پرده برداشت. مظفری در نشست خبری خود تعداد اتباع افغانستانی ساکن مشهد را یکمیلیون نفر اعلام و تلختر آن که استاندار تصریح کرد نیمی از این اتباع غیررسمی هستند. این یعنی حدود 25 درصد کل جمعیت کلانشهر مشهد بهعنوان دومین کلانشهر کشور را اتباع کشور افغانستان تشکیل میدهند و تکاندهندهتر این که نیمی از آنها غیرمجاز هستند. برای کلانشهری که امروز با بحران آب دست و پنجه نرم میکند این حجم جمعیت با توجه به سرانه مصرفی آب مشهد یعنی حدود 70 میلیون مترمکعب یارانه آب آن هم در شرایطی که حکام افغانستان در بالادست سد هریرود و سد دوستی سد و بند احداث کردند و آبی وارد سد دوستی نشود و امروز این سد خشکشده است، سدی که تا همین چند سال پیش 60 درصد آب مشهد را تأمین میکرد. این حضور یعنی حداقل 20 درصد مصرف روزانه حدود 1500 مگاواتی مشهد که کاملاً یارانهای است توسط این مهمانان که نیمی از آنها ناخوانده هستند مصرف میشود آنهم در شرایطی که برق شهروندان مشهدی به دلیل ناترازی انرژی روزانه قطع میشود. این حضور یعنی حدود 20 تا 25 درصد نان یارانهای که در مشهد مصرف میشود سهم این مهمانان است.
از سویی دیگر در دنیای مدرن، امنیت شهری بر پایه «شناسایی و ردیابی» است. وقتی ۵۰۰ هزار نفر در شهر حضور دارند اما در هیچ سیستم دیجیتالی ثبتنشدهاند، پلیس و نهادهای امنیتی با یک «سیاهچاله اطلاعاتی» روبه رو هستند. این خلأ، میتواند بستری برای فعالیتهای غیرقانونی، ازجمله قاچاق، باندهای جرم سازمانیافته و یا حتی فعالیتهای ضد امنیتی باشد که شناسایی آنها در میان جمعیت انبوه بسیار دشوار است. آمارها میگوید بیش از 1.5 میلیون نفر در حاشیه کلانشهر مشهد زندگی میکنند که عمده آنها اتباع هستند. تجمع این جمعیت در مناطق حاشیهای و کم برخوردار، منجر به ایجاد «محلههای بسته» شده است.
این مناطق ازنظر فرهنگی و اجتماعی با مرکز شهر فاصله میگیرند و مدیریت آنها برای شهرداری و پلیس به دلیل عدم شناسایی دقیق ساکنان، دشوار میشود.
عدم دسترسی یا عدم تمایل مهاجران غیررسمی به سیستم بهداشت رسمی (به دلیل ترس از بازداشت)، باعث میشود بیماریهای واگیردار در میان این جمعیت نه مدیریت شود و نه کنترل؛ که این موضوع درنهایت بهسلامت کل جامعه مشهد آسیب میزند و عامل ایجاد بحران سلامت عمومی در مشهد میشود. علاوه بر این نیم میلیون نفر نه مالیات میدهند و نه بیمهاند و بازار مشاغل غیررسمی را اشباع میکنند که آثار اقتصادی و اجتماعی آن گسترده است.
از سویی دیگر در دنیای مدرن، امنیت شهری بر پایه «شناسایی و ردیابی» است. وقتی ۵۰۰ هزار نفر در شهر حضور دارند اما در هیچ سیستم دیجیتالی ثبتنشدهاند، پلیس و نهادهای امنیتی با یک «سیاهچاله اطلاعاتی» روبه رو هستند. این خلأ، میتواند بستری برای فعالیتهای غیرقانونی، ازجمله قاچاق، باندهای جرم سازمانیافته و یا حتی فعالیتهای ضد امنیتی باشد که شناسایی آنها در میان جمعیت انبوه بسیار دشوار است. آمارها میگوید بیش از 1.5 میلیون نفر در حاشیه کلانشهر مشهد زندگی میکنند که عمده آنها اتباع هستند. تجمع این جمعیت در مناطق حاشیهای و کم برخوردار، منجر به ایجاد «محلههای بسته» شده است.
این مناطق ازنظر فرهنگی و اجتماعی با مرکز شهر فاصله میگیرند و مدیریت آنها برای شهرداری و پلیس به دلیل عدم شناسایی دقیق ساکنان، دشوار میشود.
عدم دسترسی یا عدم تمایل مهاجران غیررسمی به سیستم بهداشت رسمی (به دلیل ترس از بازداشت)، باعث میشود بیماریهای واگیردار در میان این جمعیت نه مدیریت شود و نه کنترل؛ که این موضوع درنهایت بهسلامت کل جامعه مشهد آسیب میزند و عامل ایجاد بحران سلامت عمومی در مشهد میشود. علاوه بر این نیم میلیون نفر نه مالیات میدهند و نه بیمهاند و بازار مشاغل غیررسمی را اشباع میکنند که آثار اقتصادی و اجتماعی آن گسترده است.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
اخبار برگزیده


